Cóż można napisać kilkadziesiąt godzin po porażce z Senegalem? Truizmem będzie powtarzanie, że reprezentacja Polski doświadczyła bardzo podobnego falstartu, jak podczas Mistrzostw Świata z lat 2006 i 2006, gdy najpierw mający porównywalny potencjał do naszych rodaków Koreańczycy (z Południa oczywiście), a później podobno teoretycznie słabsi Ekwadorczycy wypunktowali zadziwiająco bezradnych wybrańców - odpowiednio - Jerzego Engela i Pawła Janasa. Na tych turniejach drugi mecz był już rozpaczliwym poszukiwaniem szansy na wyjście z grupy, co kończyło się porażkami, oznaczającymi, że później był już tylko bój o honor. Padają głosy, że ten sam los czeka piłkarzy Adama Nawałki. Jednak wytykając biało-czerwonym i ich selekcjonerowi wszelkie możliwe błędy trzeba mimo wszystko pamiętać, że nie wszystko jeszcze stracone. Warunek jest jeden - znacznie lepsza gra!
 |
| fot. Kuba Atys / sport.pl |
Kończę czytać (została jeszcze tylko, bardziej do przejrzenia, część dokumentalna - wykaz meczów w roli piłkarza i trenera) biografię Antoniego Piechniczka, napisaną w 2015 roku przez dziennikarzy katowickiego oddziału Gazety Wyborczej - Pawła Czado i Beatę Żurek. Polecam każdemu interesującemu się polską piłką nożną, a zwłaszcza jej historią!
Napisana przez dziennikarza "Przeglądu Sportowego" - Łukasza Olkowicza biografia Adama Nawałki bardzo dokładnie przybliża życiową drogę człowieka, którego nazwisko jest w naszym kraju odmieniane przez wszystkie przypadki w obliczu nadchodzącego wielkimi krokami Euro 2016. Choćby dlatego warto sięgnąć po tę książkę. Nieco osobliwą z tego powodu, że na ogół żyjący bohaterowie biografii obszernie się w niej wypowiadają. Tymczasem tutaj wypowiedzi Nawałki jest jak na lekarstwo. Powód? Chyba znany - niechętnie udziela wywiadów czy innych wypowiedzi, poza oficjalnymi konferencjami prasowymi, podczas których notabene jest niezwykle enigmatyczny.
