Puchar dla mistrzów dogrywek!

Patrząc na Wisłę Kraków wyłącznie z perspektywy rozpoznawalności i medialności, czyli na jej bogatą historię, sukcesy, nieustannie wysokie aspiracje i liczne szeregi sympatyków, zdobycie Pucharu Polski raczej nie powinno zaskakiwać. Gdyby jednak uwzględnić aspekty czysto sportowe i wydarzenia ostatnich kilku lat, trzeba już mówić o sporej niespodziance. Choćby z tego powodu 2 maja 2024 roku zostanie zapamiętany jako jedna z najbardziej chlubnych kart w klubowych dziejach.

fot. Kuba Atys / Agencja Wyborcza.pl

Wiślackie wychodzenie na prostą

Jak powszechnie wiadomo, wskutek różnych zawirowań w ostatnich dniach grudnia i na początku stycznia dalsza egzystencja w ekstraklasie piłkarzy Wisły Kraków zawisła na bardzo cienkim włosku, co wzbudziło niemałą konsternację w całym środowisku piłkarskim. Na szczęście to już raczej przeszłość. 22 stycznia PZPN odwiesił licencję na grę w ekstraklasie, nazajutrz piłkarze wyjechali na zgrupowanie do Turcji i 11 lutego meczem w Zabrzu rozpoczną rundę wiosenną. Co nie mniej istotne - zaległości finansowe wobec zawodników zostały uregulowane. Nie oznacza to, że teraz już wszystko będzie usłane różami, choć szanse na normalność i stabilizację znacząco wzrosły.

fot. Magiczny Kraków / krakow.pl

#POLSEN, czyli koszmarny sen, ale i nadzieja przed Kolumbią...

Cóż można napisać kilkadziesiąt godzin po porażce z Senegalem? Truizmem będzie powtarzanie, że reprezentacja Polski doświadczyła bardzo podobnego falstartu, jak podczas Mistrzostw Świata z lat 2006 i 2006, gdy najpierw mający porównywalny potencjał do naszych rodaków Koreańczycy (z Południa oczywiście), a później podobno teoretycznie słabsi Ekwadorczycy wypunktowali zadziwiająco bezradnych wybrańców - odpowiednio - Jerzego Engela i Pawła Janasa. Na tych turniejach drugi mecz był już rozpaczliwym poszukiwaniem szansy na wyjście z grupy, co kończyło się porażkami, oznaczającymi, że później był już tylko bój o honor. Padają głosy, że ten sam los czeka piłkarzy Adama Nawałki. Jednak wytykając biało-czerwonym i ich selekcjonerowi wszelkie możliwe błędy trzeba mimo wszystko pamiętać, że nie wszystko jeszcze stracone. Warunek jest jeden - znacznie lepsza gra!

fot. Kuba Atys / sport.pl

Poligon doświadczalny przed operacją "Rosja 2018"

Mistrzostwa Świata coraz bliżej, zatem dla Adama Nawałki i jego współpracowników nadszedł gorący okres. Mecze towarzyskie, stały monitoring formy kandydatów do 23-osobowej kadry i ich selekcja, rozpracowywanie rywali, dogrywanie spraw organizacyjnych związanych z pobytem w Rosji... Jak wiemy, po zakończeniu eliminacji biało-czerwoni rozegrali już trzy próbne spotkania - wszystkie z finalistami MŚ, wszystkie w naszym kraju i w żadnym z nich nie zdobyli gola. Czy to powód do zmartwień w obliczu turnieju, na który wszyscy czekamy z niecierpliwością?

fot. Czarek Sokołowski/AP / sport.pl

Rekord frekwencji, wygwizdany Mączyński i brak szczęścia

Jakkolwiek moja obecność na stadionie przy ul. Reymonta w ostatnich latach należy do rzadkości, to  nie mogłem odmówić sobie obejrzenia "na żywo" meczu z Legią. Wiadomo - ligowy klasyk, prestiż, smaczki i podteksty (tym razem o jednym było bardzo głośno), szczególna mobilizacja wszystkich ściskających kciuki za Wisłę, porównywalna jedynie do tej derbowej. Miał być ligowy hit, przynajmniej tej kolejki. Emocji i atmosfery futbolowego święta, a także innych oznak wyjątkowości tej potyczki było aż nadto. Poziom może nieco rozczarował, choć walki i determinacji nie brakowało. Szkoda tylko, że "Biała Gwiazda" przegrała...

Magiczny dzień

11 października chyba już zawsze będzie kojarzyć się z ważnymi zwycięstwami reprezentacji Polski w meczach eliminacji Mistrzostw Świata czy Mistrzostw Europy. Ta swoista tradycja twórczo rozwinęła się w XXI wieku. Każdy z triumfów odniesionych tego dnia w tej i poprzedniej dekadzie miał swoją wymowę - i tak naprawdę trudno wybrać ten najważniejszy, najbardziej pamiętny. Po namyśle uważam, że na to miano zasługuje wygrana 2:1 z Portugalią w 2006 roku. Dzień po dziesiątej rocznicy warto przypomnieć to wydarzenie.

fot. igol.pl

Doceńmy ten rezultat!

Emocje dotyczące występu polskiej reprezentacji na Euro 2016 już nieco opadły. Wielu kibiców może czuć się rozczarowanych odpadnięciem w ćwierćfinale, zwłaszcza że po niezwykle zaciętym boju przeciwko Portugalii najlepsza czwórka turnieju była bardzo, bardzo blisko. Patrząc na przebieg półfinału, kto wie, czy teraz nie cieszylibyśmy się z awansu do finału. Jasne - można narzekać, mówiąc, iż szanse trzeba wykorzystywać. Sam mając poczucie lekkiego niedosytu, proponowałbym jednakże spojrzeć na występ ekipy Adama Nawałki z innej perspektywy, nieco historycznej.

fot. Getty Images

Ćwierćfinał jest nasz!!!

Było niesamowicie ciężko? Był horror? Biało-czerwoni stracili siły pod koniec drugiej połowy, a w dogrywce myśleli głównie o tym, aby nie rywale nie wbili kolejnego gola niż o rozstrzygnięciu losów konfrontacji? Te stwierdzenia to oczywistości, podobnie jak to, że rzuty karne to loteria, w której na wielkich imprezach zawodziły największe gwiazdy światowego futbolu czy choćby liderzy w swoich narodowych teamach. Pewne jest także, iż mecz 1/8 finału Euro 2016 ze Szwajcarią przejdzie do historii reprezentacji Polski jako pierwszy, w którym doszło do serii "jedenastek".

Po Ukrainie, przed Szwajcarią

Biało-czerwoni mają za sobą udaną fazę grupową Euro 2016. Jeśli przywołać wyniki sprzed czterech i ośmiu lat, to wręcz znakomitą. Stylem nie zachwycili, jednak najważniejsze było zgromadzenie jak największej liczby punktów, a to piłkarzom Adama Nawałki udało się dość dobrze. Teraz przed nimi kluczowe starcie na tym turnieju.

fot. AP / sport.pl

Dobry początek już jest!

Biało-czerwoni zrobili to, czego od nich oczekiwano - rozpoczęli od bezcennych trzech punktów rywalizację na Euro 2016. To banalne, bo gra się po to, aby wygrywać, ale tak już jest, że w turniejach mistrzowskich ten pierwszy mecz jest szalenie ważny. I jak pokazuje historia - Polska na ogół zawodziła na starcie.

fot. Reuters / sport.pl

Futbolowa biografia inna niż wszystkie

W tym roku głośno stało się o biografii Jakuba Błaszczykowskiego autorstwa Małgorzaty Domagalik. Przeczytałem ją w ostatnich miesiącach i uważam, że ten rozgłos jest w pełni uzasadniony.

Koszmarny wieczór

Dokładnie 23 sierpnia minie 10 lat od meczu, który - zapewne podobnie, jak dla wielu innych osób emocjonalnie związanych z piłkarzami krakowskiej Wisły - znajduje się w zasobach mojej pamięci na półce z napisem "Wymazać i zapomnieć!".

fot. wp.pl / Przegląd Sportowy